در زمان های قدیم و در زمانی که کتاب تنها منبع اطلاعاتی برای به دست آوردن دانش بود،کتابخانه ها نیز تنها مکان هایی بودند که افراد جویای علم می توانستند همه علوم روز را در آن بیابند.به همین دلیل کتابخانه های آن زمان و کتابدارن آن تلاشی برای جذب مخاطب انجام نمیدادند یا حتی آنقدر بی رقیب بودند که می توانستند برای مخاطب طاقچه بالا هم بگذارند.

اما امروزه با پیشرفت فناوری ها،وجود چندین محمل اطلاعاتی همچنین گسترش دانش( که باعث شده است که هیچ کتابخانه ای نمی تواند ادعا کند که همه اطلاعات زمان را داراست)،این کتابخانه ها هستند که باید به دنبال جذب مخاطب و کشاندن آنها پای میز مطالعه باشند.

یکی از معضلات کتابخانه های امروز این است که کتابخانه ها از سرعت تغییرات عقب مانده اند و نتوانسته اند با شرایط جدید و تکنولوژی ها خود را وفق دهند همین عاملیست که باعث شده تا مخاطب کتابخانه را محلی سنتی دانسته و در واقع خود در کسب اطلاعات خود را بی نیاز از کتابخانه بداند. 

برای مثال امروزه در کانال های اپلیکیشن تلگرام میتوان مطالب بسیار مفیدی را پیدا کرد که با توجه به خلاصه خوانی امروز افراد بیشتر مورد اقبال مخاطبان قرار گرفته است.در چنین فضایی کتابداران دو دسته شده اند:

عده ای که بیشتر، کتابداران در واقع سنتی هستند با نکوهش فضای حاکم بر جامعه و گوشزد کردن آثار منفی استفاده از تکنولوژی  آن را باعث بی سوادی افراد و دوری آنها از کتاب و کتابخانه ها میدانند و معتقدند هنوز هم کتابخانه ها مخاطبان خود را دارند و دلیلی به استفاده از تکنولوژی های جدید در کتابخانه نیست که به نوعی می توان گفت دیدگاه انعال در مقابل توسعهرا در پیش گرفته اند.

اما عده ای دیگر از کتابداران که وضع موجود را شایسته کتابخانه نمیدانند و معتقدند که پتانسیل کتابخانه ها به نحوی است که هیچ گاه از کار افتاده و قدیمی نمی شود ،به دنبال همپا شدن کتابخانه و همسو کردن کتابخانه با نیاز مخاطبان و در واقع استفاده از فناوری های روز در کتابخانه ها هستند.در واقع این افراد این کتابخانه ی امروز را همچون شرکتی تجاری می دانند که نیاز به بازاریابی،خلاقیت،استفاده از تکنولوژی و ... برای جذب مخاطب و رونق گرفتن آن دارد.

اما به واقع کدام یک از این دیدگاه ها می تواند درست باشد؟